Przeskocz do treści

Zaziębienie czerwiu – schorzenia niezakaźne

Zaziębienie czerwiu to stan, w którym na skutek zbyt długiego wychłodzenia następuje zamieranie czerwiu.

PRZYCZYNA

Dzieje się tak w chwilach niedostatecznego dogrzania przez robotnice gniazda, czyli:
- wiosną w momencie zbyt obszernego gniazda
- nagłego ochłodzenia
- w chwili nagłego ubytku pszczół – zwłaszcza po zatruciach
- przy intensywnym czerwieniu matki z jednoczesnym niedoborem pszczół wychowujący
- przy braku pokarmu

PATOGENEZA

Obniżenie temperatury doprowadza do przełamania bariery jelitowej, skutkiem tego jest, przedostanie się bakterii do hemocelu (jamy ciała pszczoły). Martwy czerw gnije następnie, zasycha i tworzy strupki. Zamieranie dotyczy skrajów ramek, czerw zasklepiony jest bardziej wrażliwy niż otwarty

OBJAWY

Zaziębienie czerwiu powoduje zamieranie zarówno larwy, jak i czerwiu krytego, choć częściej schorzenie występuje u czerwiu krytego. Najczęściej następuje na skraju gniazda lub na brzegach ramek i przybiera formę płatów.
Obumarły czerw matowieje, staje się obrzękły oraz zmienia barwę z perłowo białej na zielonkawo-szarą. Niekiedy da się wyczuć woń siarkowodoru. Martwa gnijąca larwa lub poczwarka wysycha „strupek” dający się łatwo wyciągnąć z komórki.

ROZPOZNANIE

Opiera się na wywiadzie, a zapobieganie na utrzymywaniu w pasiece tylko silnych rodzin. Jeśli dojedzie do zbytniego wychłodzenia gniazda należy je zwęzić i dogrzać, a pszczoły dokarmić ciepłym syropem cukrowym. Kiedy przyczyną jest ubytek pszczół należy uzupełnić braki robotnicami z innych rodzin.

DIAGNOSTYKA RÓŻNICOWA

BIBLIOGRAFIA

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *